Nefes nefese-Volvo Ocean Race
Naviga
8.06.2015
A | a


Dışarıdan bakıldığında ne kadar saçma değil mi? Yani binlerce deniz millik okyanusu aşıp da son birkaç mili çarşaf gibi bir denizde, neredeyse kaplumbağa hızında ve sadece üç dakika farkla tamamlamak. Ancak bizleri Volvo Ocean Race’e bağımlı kılan da işte tam olarak bu: Her an bir sürprizle karşılaşmak ve birinci takımın mutluluğuna binlerce kilometre öteden ortak olmak.
 
YAZI: ŞULE KAYA
Geçen ay yazımızı, yarışın en dertli ancak bir o kadar başarılı takımı Dongfeng Race Team’in, elektrikli su yapıcısının bozulduğunu haber vererek noktalamıştık. Çin bayraklı takımın su sorunu tam iki gün sürdü. Takım iki gün boyunca elle çalışan su yapıcıyı kullanarak musluktan incecik akan suyla susuzluklarını gidermeye çalıştı. Susuzluk, bir süre sonra moralleri de çökme noktasına getirdi. En sonunda ekibin ‘her tekneye lazım’ becerikli başüstü Kevin Escoffier, su yapıcıyı tamir etti. Ancak sonucun başarılı olup olmadığını anlamak için bile kullanılan yapıştırıcının kuruma süresi olan 20 saat boyunca beklemek gerekiyordu. Aslında mühendis olan ‘Mr. Fix It’ bir kez daha görevinin altından başarıyla kalktı ve 20 saatin sonunda ekip yeniden suya kavuştu. Moraller yerine geldi ve herkes yeniden yarışa odaklandı.
 
Bu arada Dongfeng Race Team beşinciliğe gerilemişti. Her ne kadar beşinci olsa da en baştaki Abu Dhabi Ocean Racing ile en sondaki Team Brunel arasında sadece 6 deniz mili bulunuyordu. Yani takımların arasında sadece 2’şer deniz mili vardı. Bu da Itajai-Newport ayağının, yarışın en yakın mücadelesi olacağının bir işaretiydi.
Bu arada Team SCA’in vinçlerinden biri tam ortadan ikiye ayrılmıştı. Üstelik tam da ikinciliği yakaladıkları sırada. Acilen tamir edilmesi gerekiyordu. Aynı anda bir hasar haberi de Abu Dhabi Ocean Racing’den geldi. Takımın outrigger’larından biri kırılmıştı. Her iki takım da hasarları hızlıca tamir etti.
 
Takımlar hâlâ birbirine çok yakındı. Memleketine doğru büyük bir heyecanla seyir yapan Team Alvimedica’nın tam da o günlerde 50 yaşına giren deneyimli navigatörü Will Oxley, “Birbirimize o kadar yakınız ki herkes yeni bir manevra yapmaya çekiniyor çünkü bu cesaret istiyor” diyordu. Nitekim takım bu cesareti gösterdi ve filonun 60 mil batısında tek başına mücadele etmeye karar verdi. Ancak bu karar aynı zamanda çok da tedirgin ediciydi. Takım bir anlamda kumar oynuyordu.
Ve altıncı ayağın yedinci günü Dongfeng Race Team yeniden lider duruma geçti. 4 deniz mili arkasından da Team Brunel geliyordu. Ekvator’a yaklaşan filo, tropikal havanın içerisine girmişti. Hem sıcak hava hem de tropikal yağmurlar yarışçıları bunaltsa da rüzgâr yalnız bırakmadığından ekiplerde bir sıkıntı yoktu. Ne de olsa hız, yelkencinin en iyi dostuydu.
Yarışın meteoroloji uzmanı Gonzalo Infante, filonun önünde iki seçenek olduğunu söylüyordu. Kıyıdan ya da açıktan gitmek. Eğer kıyıdan giderlerse 1,5-2 knot’lık akıntı teknelerin hızını artıracaktı ancak buna karşılık bu bölgede rüzgâr zayıftı. Açıkta ise daha çok rüzgâr vardı ancak yardımcı olacak bir akıntı bulunmuyordu. Ekvator’u ikinci kez geçen filo ise birbirinden çok da fazla ayrılmamakta kararlıydı.
 
Yeniden doğuş
 
Bu arada Team Vestas Wind’in mercan kayalıklarına oturarak neredeyse paramparça olan teknesi küllerinden yeniden doğuyordu. Önünde, 7 Haziran’da Lizbon’dan alınacak starta kadar bir aydan az süre kalan takımın kara ekibi İtalya’nın Bergamo şehrindeki Persico Marine’de takvime çok sıkı bağlı olarak çalışıyordu. Ekibin lideri Neil Cox, teknenin yüzde 70’inin normal zamanın yarısı kadar süre içerisinde tamamlandığını söylüyor ve şöyle devam ediyordu: “Gövde neredeyse yeniden yapıldı, iç yapının            % 60’ı değiştirildi, sadece güverte Fransa’daki Multiplast’ta üretildi. Onun dışındaki her iş burada yapıldı.”
Yarışın 14’üncü gününde artık yarışçılar yavaştan yorulmaya başlamıştı. Özellikle de sadece 3 mil arayla ilerleyen ve her saniye kazanılan milin gözünün
içine bakan Abu Dhabi Ocean Racing, Dongfeng Race Team ve Team Brunel ekipleri, birbirinin nefesini enselerinde hissetmekten fena halde gerilmişti. Kas kaybı, ciltlerde oluşan yaralar, mide bulantısının yanı sıra ciddi bir zihinsel yorgunluk da vardı. Abu Dhabi Ocean Racing’in medyacısı Matt Knighton, “Bu çok acımasız” diyen skipper’ları Ian Walker için “Onun ilk kez böyle bir şey söylediğini ve yorgunluğu kabul ettiğini görüyorum” diyordu. Dongfeng’in skipper’ı Charles Caudrelier de “Evet acı çektiğimiz doğru. Ancak bu durumun sadece bizim takımımızı etkilemediğini biliyoruz, diğerleri için de aynı şey geçerli. Dolayısıyla sorun değil” sözleriyle hissettiklerini dile getiriyordu.
 
Filoyu büyük bir heyecanla bekleyen Newport’a 1.000 deniz milinden biraz daha fazla kalmıştı. Bu kadar yakın seyreden filonun birincisinin kim olacağını tahmin etmek çok zordu. Newport’luların gönlünde yatan aslan elbette kendi çocuklarının takımı Alvimedica’nın finiş hattını birinci kesmesiydi. Bu mümkündü zira arayı kapatmayı başaran Team Alvimedica’nın lider Dongfeng’den uzaklığı sadece 11 deniz miliydi. Dongfeng Race Team’in Çinli çaylak yelkencisi Black ise sadece tek bir Amerikan rüyası olduğunu, onun da bu ayağı birinci tamamlamak olduğunu söylüyordu.
 
Sınırları zorlayan finiş
 
7 Mayıs 2015... Altıncı ayağın 19’uncu günü. Nefesler artık tutuldu, takımlar patlama noktasında. Newport’a açılan kapı Narragansett Körfezi’nde nefes kesen bir mücadele yaşanıyor. Liderlik için sinir bozucu bir mücadele sürdüren Dongfeng Race Team ile Abu Dhabi Ocean Racing binlerce millik okyanusu aştıktan sonra çarşaf gibi bir denizde 2 knot hızla seyrediyor. Finişe 22 deniz mili var ve iki tekne arasındaki mesafe sadece 1 deniz milinden daha az. Neredeyse milim milim ilerleyen iki teknedeki 16 adam ve kıyıdaki yüzlerce kişi finiş noktasına odaklanmış.
Ve körfezde saatler süren mücadelenin birincisi Abu Dhabi Ocean Racing’e sadece 3 dakika fark atan Dongfeng Race Team oluyor. Team Alvimedica ise memleketine beşinci sırada ulaşıyor.
 
Filonun 2.800 deniz millik yedinci ayak için 17 Mayıs’ta start almasıyla Volvo Ocean Race’in 12’nci edisyonu için de geri sayım başlamış oldu. Altı takım 10 knot havada, yüzlerce tekne tarafından Lizbon’a doğru uğurlandı. Altı ayak sonunda son derece yorgun düşen ekiplerde, Avrupa’daki ‘son vuruş’ öncesi değişiklikler yapıldı. Dongfeng Race Team’de, ilk ayaktan bu yana yarışan Eric Peron’un yerine Fransızların en ünlü açık deniz yarışçılarından Sidney Gavignet geldi. Iker Martinez, olimpiyat hazırlıklarına ara vererek yeniden Mapfre’nin dümenine geçti. Team Brunel de bugüne kadarki en genç match race şampiyonu unvanına sahip Yeni Zelandalı Adam Minoprio ve Hollandalı Timo Hagoort ekibe dahil oldu. Team SCA’de ise Annie Lush ve Stacey Jackson’ın yerine Fransız Justine ve Elodie-Jane Mettreaux kardeşler geçti.
 
Artık akıllarda tek bir soru var: Volvo Ocean Race’in 12’nci edisyonunda büyük kupayı Dongfeng Race Team mi yoksa Abu Dhabi Ocean Racing mi kaldıracak...

www.volvooceanrace.com